Gösterim: 235 defa | 1 yorum var » | Kategori: Türkçe
Yunus Emre’nin Eserlerinden bazıları: Adımız miskindir bizim Vatan bize cennetdürür Dünya bir avrattır karı Yunus aydur Allah deriz 2 Su dibinde mahi ile Gökyüzünde İsa ile Çağırayım Mevlam seni BilmiÅŸim dünya halini Yunus okur diller ile 3 Bir gönülü yaptın ise Yol odur ki doÄŸru vara Erden sana nazar ola Yunus bu sözleri çatar 4 Benim adım dertli dolap Beni bir daÄŸda buldular Ben bir dağın aÄŸacıyım DaÄŸdan kestiler hezenim Dülgerler her yanım yondu Suyum alçaktan çekerim Yunus bunda gelen gülmez 5 Okumaktan murat ne Okudum bildim deme Dört kitabın ma’nisi YiÄŸirmi dokuz hece Yunus Emre der hoca 6 Gezerim Rum’ıla Åžam’ı Kimseler garip olmasın Söyler dilim aÄŸlar gözüm Nice bu derd ile yanam Bir garip ölmüş diyeler Hey Emre’m Yunus biçare 7 Hak’tan ayrı kimse bilmez Ol nazı dergahtan geçer Gizli sözü ÅŸerheyleyip Sözüm ma’nisine erin Dost isteyen gelsin bana Yunus ÅŸimdi söyle sözün 8 Gah eserim yeller gibi Akar sulayın çaÄŸlarım Ya elim al kaldır beni Ben yürürüm ilden ile Mecnun oluban yürürüm Miskin Yunus biçareyim 9 Ne ola yanam dağılam Mümin oldum yoksul iken Suret topraktır diyeni Nitekim ben beni buldum Yunus kim öldürür seni 10 Ne varlığa sevinirim AÅŸkın aşıklar öldürür AÅŸkın ÅŸarabından içem Sufilere sohbet gerek EÄŸer beni öldüreler Yunus’dürür benim adım 11Åžol Cennetin ırmakları Salınır Tüba dalları Kimi yiyip kimi içer Altındandır direkleri Aydan arıdır yüzleri Hakka aşık olan kiÅŸi Ne dilersen Hak’tan dile Açıldı gökler kapısı Rıdvan-dürür kapı açan Miskin Yunus var dostuna 12 Kıyamet kopıcak canlar uyanır Üryan olmuÅŸ yatar o zayıf tenler Yunus eder gelin kadrin bilelim
1
Biz kimseye kin tutmayız
AÄŸyar dahi dosttur bize
Kanda ıssızlık var ise
Mahalle-vü şardır bize
Düşmanımız kindir bizim
Biz kimseye kin tutmayız
Kamu alem birdir bize
Yoldaşımız Hak’dürür
Haktan yana yönilecek
Başka yollar dardır bize
Yoldan iltir niceleri
Sürün gitsin öyleleri
Onu sevmek ardır bize
Allah ile kapılmışız
Dergahına yüz tutuban
Hemen bir ikrardır bize
DaÄŸlar ile taÅŸlar ile
Çağırayım Mevlam seni
Seherlerde kuÅŸlar ile
Çağırayım Mevlam seni
Sahralarda ahü ile
Abdal olup yahu ile
Çağırayım Mevlam seni
Tur dağında Musa ile
Elimdeki asa ile
Derdi öküş eyyüb ile
Gözü yaşlı Yakub ile
Ol Muhammed mahbub ile
Çağırayım Mevlam seni
Terk ettim kıyl ü kalini
Baş açık ayak yalını
Çağırayım Mevlam seni
Ol kumru bülbüller ile
Hakkı seven kullar ile
Çağırayım Mevlam seni
Bir kez gönül yıktınısa
Bu kıldığın namaz değil
YetmiÅŸ iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil
Er eteÄŸin tuttun ise
Bir kez hayır ettin ise
Binde bir ise az deÄŸil
Göz odur ki Hak’kı göre
Er odur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil
İçin dışın pür nur ola
Beli kurtulmuÅŸtan ola
Åžol kiÅŸi kim gammaz deÄŸil
Sanki balı yağa katar
Halka matahların satar
Yükü gevherdir tuz değil
Dolap niçin inilersin
Derdim vardır inilerim
Ben Mevlaya aşık oldum
Anın için inilerim
Suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş Çalap
Derdim vardır inilerim
Kolum kanadım yoldular
Dolaba ıayık gördüler
Derdim var inilerim
Ne tatlıyım ne acıyım
Ben mevlaya duacıyım
Derdim vardır inilerim
Bozuldu türlü düzenim
Ben bir usanmaz ozanım
Derdim var inilerim
Her azam yerine kondu
Bu iniltim Haktan geldi
Derdim vardır inilerim
Dönüp yükseğe dökerim
Görün ben neler çekerim
Derdim vardır inilerim
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Derdim var inilerim
İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır
KiÅŸi Hak’kı bilmektir
Çün okudun bilmezsin
Ha bir kuru emektir
Çok taat kıldım deme
EÄŸer Hak bilmez isen
Abes yere yelmektir
Bellidir bir elifte
Sen elifi bilmezsin
Bu nice okumaktır
Okursun uçtan uca
Sen elif dersin hoca
Ma’nisi ne demektir
Gerekse bin var hacca
Hepisinden iyice
Bir gönüle girmektir
Acep ÅŸu yerde var mola
Şöyle garip bencileyin
Bağrı başlı gözü yaşlı
Şöyle garip bencileyin
Yukarı illeri kamu
Çok istedim bulamadım
Şöyle garip bencileyin
Hasret oduna yanmasın
Hocam kimseler kalmasın
Şöyle garip bencileyin
Gariplere göynür özüm
Meğer ki gökte yıldızım
Şöyle garip bencileyin
Ecel ere bir gün ölem
MeÄŸer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin
Üç günden sonra duyalar
SoÄŸuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin
Bulunmaz derdime çare
Var imdi gez ÅŸardan ÅŸara
Şöyle garip bencileyin
Bana namaz kılmaz diyen
Ben kılarım namazımı
Kılarısam kılmazısam
Ol Hak bilir niyazımı
Kafir müselman kimdürür
Ben kılarım namazımı
Hak geçirdiyse nazımı
Ma’ni ÅŸarabından içer
Hicabsız can gözüm açar
Kendisi siler gözümü
Türlü nükteler söyleyip
DeÄŸme arif ÅŸerhetmeye
Bu benim gizli razımı
Bi-niÅŸandan haber verin
Dertli aşıklara sorun
Bu benim dertli sözümü
Göstereyim dostu ona
Budur sözüm önden sona
Ben bilirim kendözümü
Münkir ister istemesin
Pişir kurtar kendi özün
Arifler tatsın tuzunu
Ben yürürüm yane yane
Aşk boyadı beni kane
Ne akılem ne divane
Gel gör beni aşk neyledi
Gah tozarım yollar gibi
Gah akanm seller gibi
Gel gör beni aşk neyledi
Dertli ciğerim dağlarım
Şeyhim anuban ağlarım
Gel gör beni aşk neyledi
Ya vaslına erdir beni
Çok ağlattın güldür beni
Gel gör beni aşk neyledi
Şeyh anarım dilden dile
Gurbette halim kim bile
Gel gör beni aşk neyledi
O yari düşte görürüm
Uyanıp melfil olurum
Gel gör beni aşk neyledi
BaÅŸtan ayaÄŸa yareyim
Dost ilinden avareyim
Gel gör beni aşk neyledi
Mansur idim ol zamanda
Onun için geldim bunda
Külümü göğe savurup
Ben enel Hak oldum ahi
Ne dara çıkam boğulam
İşim bitince yürüyem
Teferrüçe geldim ahi
Benim oldu kevn ü mekan
Şarka vü garba ser-teser
Yere göğe doldum ahi
Gönlüm kabul etmez anı
Bu toprağın cevherini
Hazrete irdürdüm ahi
Bu oldu kim Hak’kı gördüm
Korkum onu buluncaydı
Korkudan kurtuldum ahi
Veren alır gene canı
Bu canlara hükmedeni
Kim idüğün bildim ahi
Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü
Bana seni gerek seni
Ne yokluÄŸa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Mecnun olup dağa düşem
Sensin gün be gün endişem
Bana seni gerek seni
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leyla gerek
Bana seni gerek senİ
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
Akar Allah deyu deyu
Çıkmış İslam bülbülleri
Öter Allah deyu deyu
Kur’an okur hem dilleri
Cennet bağının gülleri
Kokar Allah deyu deyu
Hep melekler rahmet saçar
İdris nebi hulle biçer
Diker Allah deyu deyu
Gümüştendir yaprakları
Uzandıkça budakları
Biter Allah deyu deyu
Misk-ü amberdir sözleri
Cennet’te huri kızları
Gezer Allah deyu deyu
Akar gözlerinin yaşı
Pür nur olur içi dışı
Söyler Allah deyu deyu
Kılavuzla gir bu yola
Bülbül aşık olmuş güle
Öter Allah deyu deyu
Rahmetle dolu hepisi
Sekiz Cennet’in kapısı
Açar Allah deyu deyu
İdris-dürür hulle biçen
Kevser şarabını içen
Kanar Allah deyu deyu
Koma bu günü yarına
Yarın Hakk’ın divanına
Varam Allah deyu deyu
Ali almış sancağını eline
Çekilip giderler mahşer yerine
Hasan’ı Hüseyn’i almış yanına
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed
Kamil derviş mürşidine dayanır
Yüzün yere koymuÅŸ Hak’ka yalvarır
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed
Sararmış benizler söylemez diller
MahÅŸer yerine cem olmuÅŸ erenler
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed
Fırsat elde iken tevhid edelim
Ruhu için salavat getirelim
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed





2. şiir yani çağırayım mevlam sendeki şiirde anlatılmak istenenler nedir yazabilirmsnz acba yıllık ödevm varda ne anlatıyor yani 2. şiirinde