Gösterim: 75 defa | Yorum yok » | Kategori: Hayata Dair HerÅŸey
EVLÄ°LER OKUYUN… BEKÂRLAR DERS ALIN… )) Evlilik, inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi bitirdiÄŸim bir kurum benim için. 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiÄŸi kurum ayni zamanda da… EvliliÄŸimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belkide kuruma inanmamaktan geçiyor. EÄŸitimde de böyle… kadının çok okumuÅŸu bilmiÅŸ olurmuÅŸ, evde kalmakmış layıkı… EŞİM BENDEN 2 YAS BÃœYÃœK; ne ‘hot’ dememe gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü… Yıllar içinde ben yaÅŸlandıkça o gençleÅŸti, -’Ooo Can bey kapmışınız çıtı rı’ esprilerine muhatap dahi oldum. EŞİM 3 ÃœNÄ°VERSÄ°TE BÄ°TÄ°RDÄ°; ben bi taneyi 9 senede bitirdim.. Ne o bana bilmiÅŸlik tasladı, ne ben ona ezik baktım… KulaÄŸa gelen müzik tekse de, onu oluÅŸturan notalar farklıdır der Halil Cibran… Bunu unutmadık biz. Ben konuÅŸurken o dinledi, ben dinlerken o konuÅŸtu 17 sen e. O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o ‘haklisin bitanem…’ dedik, Farklı insanlar olarak görmedik birbirimizi, ayni amaç içi n savaÅŸan neferlerdik bu hayatta… Asla bilmedik ne kadar para kazandığımızı, ortak cüzdanımızdan gerektiÄŸi kadar aldık.. Ne kadar çalarsa çalsın masanın üstünde telefon, kim bu saatte arayan karşı cins diye sorgulamadık da ama… Sevginin en büyük dostuydu bizim için ‘güven’… Ve güvenin ardına saklanmış bir ‘saygı’ vardı daima… Ne kavgalar, ne badireler atlattık 17 senede… Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman yaÅŸayacaktık… Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamın dışında yattım bi gece, misafir odasında… Gece yarısı kapı aç ıldı esim; -’Ne yapıyorsun burada?’ diye sordu kapının eÅŸiÄŸinden, ‘uyuyorum’ dedim buz gibi bi sesle… Gitti, gelmesi 1 dakikasını almıştı elinde yastıkla… ‘kay yana’ dedi daracık yatakta. ‘ne yapıyorsun?’ dediÄŸimde ‘benim yerim senin yanın, sen gelmezsen ben gelirim’ dedi… Anladım ki o gece, en uzun kavgamız yat saatine kadar sürecek… Ve bence doÄŸrusu da bu… Özen gösterdik o günden sonra, evin her yerinde kavga ettik, yatak odamız hariç. Kırsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadık birbirimize… Toplum kurallarıyla oynasaydık bu oyunu belki de 41 inci çift ol acaktık o listede… Ama oyunun kurallarını biz koyduk… Nede olsa bizim oyunumuzdu oynanan… Evlilik; hesapsız içine dalınması gereken bir oyun bence… Topluma kulaklarını tıkayarak hem de… Ne benim, ne de bizim sözlerimizle… Sadece gönlünüzden geçtiÄŸince… DediÄŸi gibi Ataol BehramoÄŸlu’nun; ‘…YaÅŸadıklarımdan öğrendiÄŸim bir ÅŸey var: YaÅŸadın mı büyük yaÅŸayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına. Çünkü ömür dediÄŸimiz ÅŸey, hayata sunulmuÅŸ bir armaÄŸandır. Ve hayat, sunulmuÅŸ bir armaÄŸandır insan a… Hayat kısa gelen bir battaniye gibidir. Yukarı çekersin ayak parmakların isyan eder. AÅŸağı çekersin omuzların titrer. Ama yine de, neÅŸeli insanlar dizlerini karınlarına çeker, rahat bir uyku uyumayı baÅŸarır…
EvliliÄŸi toplumun dayattığı ÅŸekilde yasamamaktan… Nedir bu dayatmalar?
ErkeÄŸin muhakkak kadından yasça büyük olması, eÄŸitim seviyesinin erkeÄŸin lehine ya da en azından eÅŸit olması bunların sadece ikisi…
Olmaz, yürümez diyor toplum… erkek yasça büyük olmalı ki, kadına ‘hot’ dediÄŸinde oturmalı kadın… Yâda yumuÅŸatıyorlar;
-Efendim kadın erkekten önce çöktüğü için (hani doÄŸum falan) küçük olmalıymış yaşı…
Öfke bitip fırtına durulduÄŸunda ‘ama bi de böyle düşün’ de dedik fikrimizi savunurken.
CAN DÃœNDAR
