Gösterim: 84 defa | Yorum yok » | Kategori: Fıkralar Hikayeler
Biraz Gülelim Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuÅŸ. Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiÅŸ ve onu kovalamaya baÅŸlamış. ‘Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya baÄŸladın, Adam utanç içinde: ‘Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama hiç olmazsa ayıyı dindar yapabilir misin?’ demiÅŸ. ‘Peki’ diye karşılık vermiÅŸ ve ışık kaybolmuÅŸ. Nehir tekrar akmaya baÅŸlamış her ÅŸey eski haline dönmüÅŸ. ‘Allah’ım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun bana verdiÄŸin nimetlere…
Evrim ne güzellikler yaratıyor! diye düÅŸünüp mest oluyormuÅŸ,
Adam bütün gücüyle kaçıyormuÅŸ ama her arkasına bakışında ayının daha hızlı olduÄŸunu fark ediyormuÅŸ. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki bir dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış, tam vurmaya hazırlanırken adam ‘Allah’ım! diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuÅŸ ayı donmuÅŸ, ormandaki nehir bile akmaz olmuÅŸ bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama;
sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?’ demiÅŸ.
Ayı iki pençesini de göÄŸe doÄŸru çevirmiÅŸ ve konuÅŸmaya baÅŸlamış;
