Gösterim: 67 defa | Yorum yok » | Kategori: Türkçe
AHMET HAMDÄ° TANPINAR (1901 – 1962 ) Siir Kitabi: Åžiirler (1961). “Tanpınar, ÅŸiirlerinin çoÄŸunda insan kaderinin derin meselelerini, kainat ile insan varlığı arasındaki münasebeti, aÅŸk, ölüm ve sanat konularını iÅŸler. Rüya, hayallerde gizli manalar bulan Tanpınar, ÅŸiirlerini umumiyetle kapalı, fakat uzak yıldızların ışıkları gibi sembollerle örmüştür.” (Mehmet Kaplan, 1965) Ahmet Necdet, Modern Türk Åžiiri Yönelimler, Tanıklıklar, Örnekler Broy Yayınevi, Ekim 1993.
Ä°stanbul’da doÄŸdu. Ä°stanbul Edebiyat Fakültesi’ni bitirdikten sonra, çeÅŸitli okullarda öğretmenlik yaptı. Güzel Sanatlar Akademisi’nde sanat ve estetik tarihi dersleri verdi. Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne profesör olarak atandı. MaraÅŸ milletvekili olarak parlamentoya girdi. 1962′de Ä°stanbul’da öldü.
“Denebilir ki, HaÅŸim’in ÅŸairliÄŸi, dili zamana uyarak daha sadeleÅŸmiÅŸ, HaÅŸim’e özgü acılığını yitirerek Tanpınar’in hayatla barışık yaradılışına uymuÅŸ olarak, Tanpınar’ın ÅŸiirlerinde de devam etmiÅŸtir. HaÅŸim’in son ışıklarla bulutların cenk ettiÄŸi, uçuÅŸtuÄŸu ateÅŸli akÅŸam havaları, yaz geceleri, mercan dalları, gölleri, bülbülleri, bahçeleri, Ä°stanbul’un gürültüsüz bir köşesinde eski bir yalı gibi Tanpınar’a miras kalmıştır.” (Necati Cumali,1961)
