Gösterim: 293 defa | 1 yorum var » | Kategori: Hayata Dair HerÅŸey
Ah İzmir ahhhhhhhhhh…..
Türkiye’den sıkıldığım zaman İzmir’e giderim ben. Simite gevrek deriz biz… ÇekirdeÄŸe çiÄŸdem. Kumru da kuÅŸ deÄŸildir bizim için… Yengen’i yeriz. Biz asfalya deriz. Uzatmayız… Domates dediÄŸin, domat iÅŸte. Evimiz isterse 800 metrekare olsun, balkonda otururuz. Hıdrellez filan gibi mazeretler uydurur, sabaha kadar sokaklarda içeriz. Bi oturuÅŸta 60’ar 80’er midye yeriz, istifno severiz, cibez’e bayılırız; gece 3-4 gibi boyoz’a dalmazsak, kan ÅŸekerimiz düÅŸer! BoÅŸ lafa karnımız toktur bu arada, tırışkadan teyyare gibi atasözlerimiz vardır… ParaÅŸüt kulesinden atlamayana kız vermezler; kızlarımızı da tavlayamazsın ha… Canı çekerse, o seni tavlar! Liseye giden kızının erkek arkadaşının olması kasmaz babaları; kendilerinin de kız arkadaşı vardı lisede… Bak iddia ediyorum, okey ÅŸampiyonası düzenlense, 
Kordon elektrik aleti deÄŸildir.
Sen sigorta dersin…
Gidiyom geliyom deriz.
*************
**************
Erkeklerimiz de fena deÄŸildir hani… Detaya girmeyeyim, Ayhan Işık, Metin Oktay, Mustafa Denizli mesela, bi fikir verir sana… ErtuÄŸrul Özkök’ün kırdığı cevizleri okuyoruz; eÅŸi kafasına ütü atmış… Ayıptır söylemesi, Mahsun Kırmızıgül’le AliÅŸan’ı ayırt edemeyiz biz.
Gülümseriz.
**************
Enginarın baÅŸkentidir; İzmirlidir incir. Kazandibi hemÅŸeri… 78 çeÅŸit köftemiz olduÄŸu için, McDonald’s’ın bunalıma girdiÄŸi tek ÅŸehirdir… Zeytinyağı severiz, dünyanın en boktan durumuna bile düÅŸsek, zeytinyağı gibi üste çıkmayı daha çok severiz… Sana ne birader, keyfimizin kahyasıyız, yazlıklara gitmek için 8 ÅŸeritli otoyol yaptık; Güzelbahçe, Seferihisar, Urla, Karaburun, ÇeÅŸme, öbür tarafta Dikili, Foça, çipurayız… Pak Bahadur’u özleriz… Durup dururken faytona bineriz, bi yere gitmeyiz aslında, öööle turlarız… Hava güzel, daralırız, okulu ekeriz. Mezun olduktan sonra öÄŸretmeniyle kadeh tokuÅŸturmayan öÄŸrenciyi zor bulursun İzmir’de.
**************
Siz sembol diyorsunuz ama, saat kaç diye Saat Kulesi’ne bakanı bulamazsın, altında buluÅŸanlar bile zahmet edip kafasını kaldırmaz, birbirine sorar saati! Rahatızdır… Çocukları Kemeraltı’da kaybederiz, alışveriÅŸe devam ederiz, esnaftan biri bulup getirir, çıkışta Kemeraltı Karakolu’ndan alırız… AÄŸlayıp zırlamak bi yana, çoÄŸu dondurmayı bitirmediÄŸi için ayrılmak istemez karakoldan, iyi mi… Aceleye gelemeyiz! Bir sene önceden duyurmaya baÅŸla, de ki, 22 AÄŸustos saat 20’de tiyatro baÅŸlıyor… 20.30’da geliriz… Sanatçılar da İzmirliyse, tiyatro zaten 21’de filan baÅŸlar… Uçak 6 saat rötar yapsın, istifimizi bozmayız, bizim için ekstra bira içme vesilesidir bu… Kuyruk olmaz, çünkü kuyruk varsa, İzmirli sıkılır, gider. Pratiktir… 201 sokağı bulduysan, yanındaki 202’dir. Tek tek isim vermeye üÅŸeniriz.
35’imiz var.
35 buçuÄŸumuz da var.
34 plaka gördük mü, kapışırız… Arkadan sirenleriyle isterse CumhurbaÅŸkanı gelsin, bana mı sordu, tarladan gitsin, makam arabasına yol vermeyiz.
Özetle, arızayız!
**************
Erkek çocuklarına en çok “Efe” adı konulan ÅŸehirdir orası… Zeybek duyduÄŸumuzda, içimiz cız eder, kalkar oynarız. Hasan Tahsin orada, Kubilay orada, Latife Hanım orada, Zübeyde Hanım bize emanet, bize… Mustafa Kemal de, aÄŸlar kadınlarımız… Sokak sokak, bulvar bulvar, Milli Mücadele Müzesi’dir… İstanbul’daki gibi Birinci Ahmet ÇeÅŸmesi falan yoktur orada… Ankara’daki gibi Cinnah Caddesi, Arjantin Caddesi de bulamazsın pek… Recep Tayyip ErdoÄŸan KavÅŸağı’nı teklif etmez hiç kimse.






İzmir tabi yaa
daha ne olsun